حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، أَخْبَرَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ فَرَأَيْتُ بِلاَلاً جَاءَ بِعَنَزَةٍ فَرَكَزَهَا، ثُمَّ أَقَامَ الصَّلاَةَ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ فِي حُلَّةٍ مُشَمِّرًا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ إِلَى الْعَنَزَةِ، وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ وَرَاءِ الْعَنَزَةِ.
(Abu Juhayfa (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Bilolning bir nayza (asoyu nayza) olib kelib, uni (yerga) sanchganini, soʻng namozga iqomat aytganini koʻrdim. Yana Rasululloh ﷺ shimarilgan hulla (kiyim)da chiqib, oʻsha nayza tomon (qarab) ikki rakat namoz oʻqiganlarini koʻrdim. Odamlar va hayvonlarning u zotning oldidan, nayzaning nari tomonidan oʻtib yurganini ham koʻrdim.