حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لَنْ يَقْرَءُوا كِتَابَكَ إِذَا لَمْ يَكُنْ مَخْتُومًا. فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، وَنَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Rum (podshohi)ga (xat) yozmoqchi boʻlganlarida, u zotga: «Agar (xat) muhrlanmagan boʻlsa, ular sizning xatingizni oʻqimaydilar» deyildi. Bas, (u zot) kumushdan uzuk oldilar, uning naqshi «Muhammadun Rasululloh» (edi). Goʻyo men (hozir ham) uning u zotning qoʻllaridagi oqligiga qarab turgandekman.