حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَضْحَكَ الرَّجُلُ مِمَّا يَخْرُجُ مِنَ الأَنْفُسِ وَقَالَ " بِمَ يَضْرِبُ أَحَدُكُمُ امْرَأَتَهُ ضَرْبَ الْفَحْلِ، ثُمَّ لَعَلَّهُ يُعَانِقُهَا ". وَقَالَ الثَّوْرِيُّ وَوُهَيْبٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ " جَلْدَ الْعَبْدِ ".
(Abdulloh ibn Zamʼa (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ kishining (boshqaning) ich (shamoli)dan chiqqan narsaga (yelga) kulishidan qaytardilar va: «Biringiz xotinini — buqani (urgan) kabi — uradi, soʻng (kechasi) uni quchoqlab (yotishi) mumkin-ku (yaʼni bu uyat emasmi)?» dedilar. (Savriy, Vuhayb va Abu Muoviya Hishomdan: «qulni savalagandek» (deb rivoyat qildilar).)