وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْزِلُ تَحْتَ سَرْحَةٍ ضَخْمَةٍ دُونَ الرُّوَيْثَةِ عَنْ يَمِينِ الطَّرِيقِ، وَوِجَاهَ الطَّرِيقِ فِي مَكَانٍ بَطْحٍ سَهْلٍ، حَتَّى يُفْضِيَ مِنْ أَكَمَةٍ دُوَيْنَ بَرِيدِ الرُّوَيْثَةِ بِمِيلَيْنِ، وَقَدِ انْكَسَرَ أَعْلاَهَا، فَانْثَنَى فِي جَوْفِهَا، وَهِيَ قَائِمَةٌ عَلَى سَاقٍ، وَفِي سَاقِهَا كُثُبٌ كَثِيرَةٌ.
Abdulloh rivoyat qiladiki, Paygʻambar ﷺ Ruvaysadan berida, yoʻlning oʻng tomonida, yoʻlga roʻpara — tekis, qumli joyda — katta bir sarha (daraxt) ostida tushar edilar; to Ruvaysa badidan ikki mil beridagi tepalikdan chiqib kelguncha (oʻsha joy). (Daraxt)ning tepasi sinib, ichiga bukilgan, lekin (yogʻoch) tanasi ustida tik turar; tanasi yonida koʻp qum uyumlari bor edi.