وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي طَرَفِ تَلْعَةٍ مِنْ وَرَاءِ الْعَرْجِ وَأَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَى هَضْبَةٍ عِنْدَ ذَلِكَ الْمَسْجِدِ قَبْرَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ، عَلَى الْقُبُورِ رَضْمٌ مِنْ حِجَارَةٍ عَنْ يَمِينِ الطَّرِيقِ، عِنْدَ سَلِمَاتِ الطَّرِيقِ، بَيْنَ أُولَئِكَ السَّلِمَاتِ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَرُوحُ مِنَ الْعَرْجِ بَعْدَ أَنْ تَمِيلَ الشَّمْسُ بِالْهَاجِرَةِ، فَيُصَلِّي الظُّهْرَ فِي ذَلِكَ الْمَسْجِدِ.
Abdulloh ibn Umar rivoyat qiladiki, Paygʻambar ﷺ Arjdan orqada, hadba (qir) tomonga ketayotganingda, bir talʼa (jarlik)ning chetida namoz oʻqidilar; oʻsha masjid yonida ikki yoki uch qabr bor, qabrlar ustida toshdan uyum (bor), yoʻlning oʻng tomonida, yoʻl tosh belgilari yonida. Oʻsha belgilar orasida Abdulloh Arjdan peshin paytida quyosh ogʻgandan keyin (yoʻlga) chiqar va oʻsha masjidda peshinni oʻqir edi.