وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ عِنْدَ سَرَحَاتٍ عَنْ يَسَارِ الطَّرِيقِ، فِي مَسِيلٍ دُونَ هَرْشَى، ذَلِكَ الْمَسِيلُ لاَصِقٌ بِكُرَاعِ هَرْشَى، بَيْنَهُ وَبَيْنَ الطَّرِيقِ قَرِيبٌ مِنْ غَلْوَةٍ، وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي إِلَى سَرْحَةٍ، هِيَ أَقْرَبُ السَّرَحَاتِ إِلَى الطَّرِيقِ وَهْىَ أَطْوَلُهُنَّ.
Abdulloh ibn Umar rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ yoʻlning chap tomonida, Harshadan beridagi masil (suv oʻzani)da baʼzi sarahalar (daraxtlar) yonida tushar edilar; oʻsha masil Harsha etagiga yopishgan; uning bilan yoʻl orasida bir oʻq otimi (gʻalva)cha (masofa) bor. Abdulloh yoʻlga eng yaqin va eng baland sarhaga qarab namoz oʻqir edi.