حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ مُتَمَنِّيًا لِلْمَوْتِ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ".
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Birortangiz oʻziga yetgan bir zarar (ofat) sababli oʻlimni tilamasin. Agar oʻlimni tilashdan oʻzga chorasi boʻlmasa, ‹Allohumma ahyiniy ma kanatil-hayatu xayran liy, va tavaffaniy izo kanatil-vafatu xayran liy› (Allohim, agar hayot men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; agar vafot men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir) desin», dedilar.