حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ النَّارَ فَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا، ثُمَّ ذَكَرَ النَّارَ فَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا، ثُمَّ قَالَ " اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ ".
(Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Paygʻambar ﷺ doʻzaxni zikr qildilar-da, yuzlarini (oʻgirib) burdilar va undan (Allohga) panoh tiladilar; soʻng (yana) doʻzaxni zikr qilib, yuzlarini burdilar va undan panoh tiladilar. Keyin: «Doʻzaxdan — bir boʻlak xurmo bilan boʻlsa ham — saqlaninglar; kim (uni ham) topmasa, bir yoqimli soʻz bilan (saqlansin)», dedilar.