حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَجُلٌ عَلَى أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ، كَمَا يَغْلِي الْمِرْجَلُ وَالْقُمْقُمُ".
(Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta Qiyomat kunida doʻzax ahlidan azobi eng yengil (kishi) shunday erkakki, uning ikki oyogʻi tagida ikki choʻgʻ (boʻlib), ulardan miyasi — xuddi qozon va qumqum (qaynagandek) — qaynaydi».