وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبِ بْنِ سَعِيدٍ الْحَبَطِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَرِدُ عَلَىَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِي فَيُحَلَّئُونَ عَنِ الْحَوْضِ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أَصْحَابِي. فَيَقُولُ إِنَّكَ لاَ عِلْمَ لَكَ بِمَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ، إِنَّهُمُ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمُ الْقَهْقَرَى ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday hadis aytar edi:) Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida sahobalarimdan bir guruh mening oldimga keladi-yu, hovuzdan (quvib) uzoqlashtiriladi. Shunda men: ‹Ey Robbim, (bular) mening sahobalarim!› deyman. (Alloh): ‹Sen ular sendan keyin nima (bidʼat) paydo qilganlarini bilmaysan; ular orqalariga (dindan) qaytib, murtad boʻlib ketdilar›, deydi», dedilar.