حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ أَرْسَلَنِي أَصْحَابِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَسْأَلُهُ الْحُمْلاَنَ فَقَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ عَلَى شَىْءٍ ". وَوَافَقْتُهُ وَهْوَ غَضْبَانُ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ قَالَ " انْطَلِقْ إِلَى أَصْحَابِكَ فَقُلْ إِنَّ اللَّهَ ـ أَوْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ يَحْمِلُكُمْ ".
(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Sahobalarim meni Paygʻambar ﷺning oldilariga — u zotdan ulov soʻrash uchun — yubordilar. U zot: «Allohga qasamki, men sizlarni hech narsaga mindirmayman», dedilar. Men u zotning oldilariga gʻazabli holatlarida toʻgʻri kelgan edim. Soʻng (yana) u zotning oldilariga kelganimda, u zot: «Sahobalaringning oldiga bor va ayt: Alloh — yoki: Allohning Rasuli ﷺ — sizlarni mindiradi», dedilar.