حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الأَيْلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا، فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا ـ كُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ
﴿ إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ ﴾ الْعَشْرَ الآيَاتِ كُلَّهَا فِي بَرَاءَتِي. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ـ وَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ لِقَرَابَتِهِ مِنْهُ ـ وَاللَّهِ لاَ أُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ شَيْئًا أَبَدًا، بَعْدَ الَّذِي قَالَ لِعَائِشَةَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﴿ وَلَا يَأْتَلِ أُو۟لُوا۟ ٱلْفَضْلِ مِنكُمْ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤْتُوٓا۟ أُو۟لِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا۟ وَلْيَصْفَحُوٓا۟ ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴾{وَلاَ يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى} الآيَةَ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لِي. فَرَجَعَ إِلَى مِسْطَحٍ النَّفَقَةَ الَّتِي كَانَ يُنْفِقُ عَلَيْهِ وَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَنْزِعُهَا عَنْهُ أَبَدًا.(Zuhriy aytdi:) Men Urva ibn Zubayr, Saʼid ibn Musayyab, Alqama ibn Vaqqos va Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utbadan Paygʻambar ﷺning xotini Oisha (roziyallohu anho)ning hadisini — unga ‹ifk (tuhmat) ahli› oʻzlari aytgan (boʻhton)ni aytgan, soʻng Alloh uni ular aytgan (boʻhton)dan (oqlab) pok deb (eʼlon) qilgan paytdagi (voqeani) — eshitdim; ularning har biri menga hadisning bir qismini aytib berdi. (Oisha aytdi:) Soʻng Alloh ‹Albatta tuhmat (boʻhton)ni keltirganlar...› (Nur surasi, 11-oyat) — oʻnta oyatning hammasini mening pokligim (haqida) nozil qildi. Abu Bakr Siddiq — u Mistahga qarindoshligi sababli (sadaqa) sarflab turardi —: «Allohga qasamki, men Oisha haqida aytgan (boʻhton)idan keyin, Mistahga hech qachon hech narsa sarflamayman», dedi. Shunda Alloh: ‹Sizlardan fazl (ortiqcha mol) va kenglik egalari boʻlganlar qarindoshlarga... (berishni tark etishga) qasam ichmasinlar...› (Nur surasi, 22-oyat) (oyatini) nozil qildi. Abu Bakr: «Ha, Allohga qasamki, men Allohning meni kechirishini (albatta) yaxshi koʻraman», dedi va Mistahga sarflab turgan nafaqasini qaytarib (tikladi) va: «Allohga qasamki, men uni undan hech qachon tortib olmayman», dedi.