حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ، فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا. فَقَالَ {إِنَّ الشَّهْرَ يَكُونُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ}
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ xotinlaridan (bir oy) iylo qildilar (yaqinlik qilmaslikka qasam ichdilar) — (oʻsha paytda) u zotning oyoqlari (chiqib) lat yegan edi. U zot bir balandxonada yigirma toʻqqiz kecha turdilar, soʻng (pastga) tushdilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh, siz bir oyga iylo qilgan edingiz-ku», dedilar. U zot: «Albatta oy yigirma toʻqqiz (kun) ham boʻladi», dedilar.