حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ اسْتَشَارَهُمْ فِي إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ. فَقَالَ ائْتِ مَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ، فَشَهِدَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِهِ.
(Hishom otasidan, Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan, Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki:) U (Umar) ayolning (homilasini) tushib ketishi (imlos) haqida ular bilan maslahatlashdi. Mugʻira: «Paygʻambar ﷺ gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlash) bilan hukm qilgan edilar», dedi. (Umar): «Sen bilan birga guvohlik beradigan (yana) birovni keltir», dedi. Bas, Muhammad ibn Maslama — U zot shunday hukm qilganlariga guvohlik bergani uchun — guvohlik berdi.