حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ، وَإِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ، وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ، وَأَقْضِيَ لَهُ عَلَى نَحْوِ مَا أَسْمَعُ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا، فَلاَ يَأْخُذْ، فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنَ النَّارِ ".
(Ummu Salama (roziyallohu anho) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Men faqat bir basharman (inson). Sizlar mening huzurimda (daʼvolashib) talashasizlar; ehtimol, baʼzingiz oʻz hujjatini (dalilini) boshqasidan koʻra (chiroyliroq) keltirar, men esa eshitganimga koʻra uning foydasiga hukm qilaman. Bas, kimga (adashib) birodarining haqqidan biror narsani (kesib) bersam, uni olmasin; chunki men unga faqat doʻzaxdan bir parcha (oʻt) kesib bergan boʻlaman», dedilar.