حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ ذَكْوَانَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ ". قُلْتُ إِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحْيِي قَالَ " إِذْنُهَا صُمَاتُهَا ". وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنْ هَوِيَ رَجُلٌ جَارِيَةً يَتِيمَةً أَوْ بِكْرًا، فَأَبَتْ فَاحْتَالَ فَجَاءَ بِشَاهِدَىْ زُورٍ عَلَى أَنَّهُ تَزَوَّجَهَا، فَأَدْرَكَتْ فَرَضِيَتِ الْيَتِيمَةُ، فَقَبِلَ الْقَاضِي شَهَادَةَ الزُّورِ، وَالزَّوْجُ يَعْلَمُ بِبُطْلاَنِ ذَلِكَ، حَلَّ لَهُ الْوَطْءُ.
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildiki, u aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Bokira (qiz)ning izni soʻraladi», dedilar. Men: «Axir bokira (qiz) uyaladi-ku», dedim. U zot: «Uning izni — jim turishidir», dedilar. (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Agar bir kishi bir yetim choʻri yoki bokira (qiz)ni yoqtirsa-yu, u (qiz) koʻnmasa, soʻng (kishi) hiyla ishlatib, ‹unga uylangan› deb ikki yolgʻon guvoh keltirsa, soʻng (qiz) balogʻatga yetib, yetim (qiz) rozi boʻlsa, qozi yolgʻon guvohlikni qabul qilsa — er buning botilligini bila turib ham — unga yaqinlashishi halol boʻladi», deydilar (— bu esa togʻri emas).