حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ، وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ، إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ ".
(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺ odamlar ichida turib, Allohga — Uning haqi (sazovorligi) ila — sano (hamd) aytdilar, soʻng Dajjolni zikr qilib: «Albatta, men sizlarni undan ogohlantiraman; hech bir paygʻambar (boʻlmaganki), oʻz qavmini undan ogohlantirmagan boʻlsa; lekin men sizlarga u haqda shunday bir gapni aytamanki, uni (hech) bir paygʻambar oʻz qavmiga aytmagan: albatta, u — koʻr (oʻng koʻzi koʻr); Alloh esa koʻr emas», dedilar.