حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنِ الْحَسَنِ، أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ، عَادَ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ إِنِّي مُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ عَبْدٍ اسْتَرْعَاهُ اللَّهُ رَعِيَّةً، فَلَمْ يَحُطْهَا بِنَصِيحَةٍ، إِلاَّ لَمْ يَجِدْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ ".
(Hasan (al-Basriy) rivoyat qildiki,) Ubaydulloh ibn Ziyod Maʼqil ibn Yasor (roziyallohu anhu)ni — u oʻzi vafot etgan (oʻsha) kasalligida — koʻrgani (yoʻqlagani) keldi. Maʼqil unga: «Men senga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisni aytib beraman; men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Allohni unga bir raiyatni (boshqarishni) topshirgan-da, soʻng u uni nasihat bilan (himoya qilib) saqlamaydigan hech bir banda yoʻqki, magar u jannat hidini topmaydi›», dedi.