حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ فِي بَيْتِ مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهَا لأَنْظُرَ كَيْفَ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ، فَتَحَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ، فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ
﴿ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ ﴾ إِلَى قَوْلِهِ {لأُولِي الأَلْبَابِ} ثُمَّ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَاسْتَنَّ، ثُمَّ صَلَّى إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ بِالصَّلاَةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ الصُّبْحَ.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Men bir kecha Maymunaning uyida — Paygʻambar ﷺ uning huzurida (boʻlgan) holda — Rasululloh ﷺning kechasi (oʻqiydigan) namozlari qanday ekanini koʻrish uchun tunadim. Rasululloh ﷺ oʻz ahli (xotini) bilan bir soat suhbatlashdilar, soʻng uxladilar. Qachon kechaning oxirgi uchdan biri — yoki uning baʼzisi — boʻlganida, U zot oʻtirib, osmonga qaradilar-da: ‹Albatta, osmonlar va yerning yaratilishida... aql egalari uchun (oyat-belgilar bordir)› (Baqara surasi, 164-oyat)gacha qiroat qildilar. Soʻng turib, tahorat oldilar va misvok (tish tozalash) qildilar, soʻng oʻn bir rakaat namoz oʻqidilar. Soʻng Bilol namozga azon aytdi; bas, U zot ikki rakaat (sunnat) oʻqidilar, soʻng chiqib, odamlarga bomdod (namozini) oʻqitdilar.