حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اجْتَمَعَ عِنْدَ الْبَيْتِ ثَقَفِيَّانِ وَقُرَشِيٌّ، أَوْ قُرَشِيَّانِ وَثَقَفِيٌّ، كَثِيرَةٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ قَلِيلَةٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتَرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ قَالَ الآخَرُ يَسْمَعُ إِنْ جَهَرْنَا وَلاَ يَسْمَعُ إِنْ أَخْفَيْنَا وَقَالَ الآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ إِذَا جَهَرْنَا فَإِنَّهُ يَسْمَعُ إِذَا أَخْفَيْنَا. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَارُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ ﴾ الآيَةَ.(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Bayt (Kaʼba) yonida ikki saqifiy va bir qurashiy — yoki ikki qurashiy va bir saqifiy — yigʻildi; (ular) qorinlari yogʻi koʻp, qalblari fiqhi (anglashi) oz (kishilar) edi. Bas, ulardan biri: «Alloh biz aytayotgan (gap)ni eshitadi deb oʻylaysizlarmi?» dedi. Boshqasi: «Agar jahriy (baland) aytsak, eshitadi; agar yashirsak, eshitmaydi», dedi. Yana biri: «Agar jahriy aytganimizda eshitsa, bas, albatta yashirganimizda ham eshitadi», dedi. Bas, Alloh taolo: ‹Sizlar — quloqlaringiz, koʻzlaringiz va terilaringiz sizga qarshi guvohlik berishidan — yashirinmas (ehtiyot boʻlmas) edingiz...› (Fussilat surasi, 22-oyat) — oyatni — nozil qildi.