وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ﴿ وَإِنْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ ﴾ 1 قَالَ: "إِذَا كَانَتْ بِالرَّجُلِ اَلْجِرَاحَةُ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَالْقُرُوحُ, فَيُجْنِبُ, فَيَخَافُ أَنْ يَمُوتَ إِنْ اِغْتَسَلَ: تَيَمَّمَ" . رَوَاهُ اَلدَّارَقُطْنِيُّ مَوْقُوفًا, وَرَفَعَهُ اَلْبَزَّارُ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ خُزَيْمَةَ, وَالْحَاكِم ُ 2 .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U zot Allohning {va agar kasal boʻlsangiz yoki safarda boʻlsangiz} (Niso surasi, 43) degan oyati haqida: «Agar kishiga Alloh yoʻlida jarohat yoki yaralar yetgan boʻlsa-yu, u junub boʻlib qolsa va gʻusl qilsa oʻlib qolishidan qoʻrqsa, tayammum qiladi», dedi. Doraqutniy uni mavquf holda rivoyat qilgan, Bazzor esa marfu qilib keltirgan; Ibn Xuzayma va Hokim uni sahih deb baholaganlar.