وَعَنْهُ قَالَ: { أَتَى اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -رَجُلٌ أَعْمَى فَقَالَ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ! لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى اَلْمَسْجِدِ, فَرَخَّصَ لَهُ, فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ, فَقَالَ: "هَلْ تَسْمَعُ اَلنِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ?" قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: "فَأَجِبْ" } رَوَاهُ مُسْلِم ٌ 1 . 1 - صحيح. رواه مسلم (653).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning oldilariga bir koʻr kishi kelib: «Yo Rasululloh! Meni masjidga yetaklab boradigan yetakchim yoʻq», dedi. (Rasululloh ﷺ) unga (uyida oʻqishga) ruxsat berdilar. U orqasiga qaytganida, uni chaqirib: «Namozga chaqiriqni (azonni) eshitasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Unday boʻlsa, (chaqiriqqa) javob ber», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг олдиларига бир кўр киши келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мени масжидга етаклаб борадиган етакчим йўқ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ) унга (уйида ўқишга) рухсат бердилар. У орқасига қайтганида, уни чақириб: «Намозга чақириқни (азонни) эшитасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ундай бўлса, (чақириққа) жавоб бер», дедилар.