وَعَنْهُ: { أَنَّ اِمْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ جَاءَتْ إِلَى اَلنَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -فَقَالَتْ: إِنَّ أُمِّي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ, فَلَمْ تَحُجَّ حَتَّى مَاتَتْ, أَفَأَحُجُّ عَنْهَا? قَالَ: " نَعَمْ ", حُجِّي عَنْهَا, أَرَأَيْتِ لَوْ 1 كَانَ عَلَى أُمِّكِ دَيْنٌ, أَكُنْتِ قَاضِيَتَهُ? اِقْضُوا اَللَّهَ, فَاَللَّهُ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيُّ 2 .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Juhayna (qabilasi)dan bir ayol Paygʻambar ﷺ ning oldiga kelib: «Onam haj qilishga nazr qilgan edi, lekin u — haj qilishdan oldin — vafot etdi. Men onam nomidan haj qilsam (boʻladimi)?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uning nomidan haj qil. Aytib ber-chi, agar onangning qarzi boʻlganda, uni toʻlar miding (yoki toʻlamas miding)? Bas, Allohning qarzini toʻla — chunki Alloh (qarzning) toʻlanishiga koʻproq haqlidir», — dedilar.