وَأَخْرَجَهُ أَحْمَدُ, وَأَبُو دَاوُدَ, وَالنَّسَائِيُّ: مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنْ عَلِيٍّ وَقَالَ فِيهِ: { اَلْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ, وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ, وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ, وَلَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ, وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ } . وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِمُ 1 . 1 - صحيح. رواه أحمد (122)، وأبو داود (4530)، والنسائي (89 - 20) وزادوا جميعا: "ومن أحدث حدثا أو آوى محدثا، فعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين".
Buni Ahmad, Abu Dovud va Nasoiy Alidan boshqa yoʻl bilan rivoyat qilganlar. Unda shunday deyilgan: «Muʼminlarning qonlari tengdir. Ularning eng past martabalisi ham ular nomidan zimma (omonlik) bera oladi va ular oʻzgalarga qarshi bir qoʻldirlar. Muʼmin kofir uchun oʻldirilmaydi, ahd sohibi ham oʻz ahdi ichida turib oʻldirilmaydi.»Буни Аҳмад, Абу Довуд ва Насоий Алидан бошқа йўл билан ривоят қилганлар. Унда шундай дейилган: «Муъминларнинг қонлари тенгдир. Уларнинг энг паст мартабалиси ҳам улар номидан зимма (омонлик) бера олади ва улар ўзгаларга қарши бир қўлдирлар. Муъмин кофир учун ўлдирилмайди, аҳд соҳиби ҳам ўз аҳди ичида туриб ўлдирилмайди.»