Amr ibn Shuayb otasidan, u esa bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, bir kishi boshqa bir kishini tizzasidan shox bilan sanchdi. U Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Menga qasos oldirib bering», dedi. U zot: «Toki tuzalguningcha (sabr qil)», dedilar. Soʻng u yana kelib: «Menga qasos oldirib bering», dedi va u zot unga qasos oldirib berdilar. Keyin u yana kelib: «Yo Rasululloh! Men oqsoq boʻlib qoldim», dedi. U zot: «Men seni qaytargan edim, sen menga itoat qilmading. Alloh seni (rahmatidan) yiroq qilsin, oqsoqliging ham behuda ketdi», dedilar. Soʻngra Rasululloh ﷺ jarohat egasi tuzalmagunicha jarohatdan qasos olinishidan qaytardilar.Амр ибн Шуайб отасидан, у эса бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, бир киши бошқа бир кишини тиззасидан шох билан санчди. У Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Менга қасос олдириб беринг», деди. У зот: «Токи тузалгунингча (сабр қил)», дедилар. Сўнг у яна келиб: «Менга қасос олдириб беринг», деди ва у зот унга қасос олдириб бердилар. Кейин у яна келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мен оқсоқ бўлиб қолдим», деди. У зот: «Мен сени қайтарган эдим, сен менга итоат қилмадинг. Аллоҳ сени (раҳматидан) йироқ қилсин, оқсоқлигинг ҳам беҳуда кетди», дедилар. Сўнгра Расулуллоҳ ﷺ жароҳат эгаси тузалмагунича жароҳатдан қасос олинишидан қайтардилар.