حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ـ ذَكَرُوا ـ أَنْ يَعْلَمُوا وَقْتَ الصَّلاَةِ بِشَىْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُورُوا نَارًا أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوسًا، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Musulmonlar koʻpaygach, ular namoz vaqtini biror tanish vosita bilan qanday bilishni muhokama qildi. Baʼzilar (namoz vaqtida) olov yoqishni, baʼzilar qoʻngʻiroq chalishni taklif qildi. Bilolga azon kalimalarini ikki marta(dan), iqomatni esa faqat bir marta(dan) aytishga buyurildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мусулмонлар кўпайгач, улар намоз вақтини бирор таниш восита билан қандай билишни муҳокама қилди. Баъзилар (намоз вақтида) олов ёқишни, баъзилар қўнғироқ чалишни таклиф қилди. Билолга азон калималарини икки марта(дан), иқоматни эса фақат бир марта(дан) айтишга буюрилди.