حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ سَمِعَ جَلَبَةَ رِجَالٍ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ " مَا شَأْنُكُمْ ". قَالُوا اسْتَعْجَلْنَا إِلَى الصَّلاَةِ. قَالَ " فَلاَ تَفْعَلُوا، إِذَا أَتَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا ".
Abdulloh ibn Abu Qatoda (otasidan) rivoyat qiladi: Otam dedi: «Biz Paygʻambar ﷺ bilan namoz oʻqiyotgan paytimizda, u zot baʼzi odamlarning shovqinini eshitdilar. Namozdan soʻng u zot: ‹Nima boʻldi?› — dedilar. Ular: ‹Biz namozga shoshilgandik›, — dedi. U zot: ‹Namozga shoshilmanglar; namozga kelganingizda sokinlik bilan kelinglar, (jamoat bilan) ulgurganingizni oʻqinglar va qoldirgan (qism)ini (oʻzingiz) toʻldiringlar›, — dedilar».Абдуллоҳ ибн Абу Қатода (отасидан) ривоят қилади: Отам деди: «Биз Пайғамбар ﷺ билан намоз ўқиётган пайтимизда, у зот баъзи одамларнинг шовқинини эшитдилар. Намоздан сўнг у зот: ‹Нима бўлди?› — дедилар. Улар: ‹Биз намозга шошилгандик›, — деди. У зот: ‹Намозга шошилманглар; намозга келганингизда сокинлик билан келинглар, (жамоат билан) улгурганингизни ўқинглар ва қолдирган (қисм)ини (ўзингиз) тўлдиринглар›, — дедилар».