حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، يَقُولُ أَخْبَرَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَاءَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا كِدْتُ أَنْ أُصَلِّيَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ تَغْرُبُ، وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أَفْطَرَ الصَّائِمُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا " فَنَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى بُطْحَانَ وَأَنَا مَعَهُ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى ـ يَعْنِي الْعَصْرَ ـ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Xandaq (jangi) kuni Umar ibn al-Xattob Paygʻambar ﷺ ning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men (asr namozini) quyosh botguncha oʻqiy olmadim», — dedi. Umar buni Paygʻambarga roʻzador (kishi) iftor qilgan (ovqatlangan) paytda aytdi. Soʻng Paygʻambar ﷺ Buthon (degan joy)ga bordilar, men u zot bilan edim. U zot tahorat oldilar va asr namozini quyosh botgandan keyin oʻqidilar, soʻng shom namozini (oʻqidilar).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Хандақ (жанги) куни Умар ибн ал-Хаттоб Пайғамбар ﷺ нинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен (аср намозини) қуёш ботгунча ўқий олмадим», — деди. Умар буни Пайғамбарга рўзадор (киши) ифтор қилган (овқатланган) пайтда айтди. Сўнг Пайғамбар ﷺ Бутҳон (деган жой)га бордилар, мен у зот билан эдим. У зот таҳорат олдилар ва аср намозини қуёш ботгандан кейин ўқидилар, сўнг шом намозини (ўқидилар).