حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَتَاهُ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِنْ يَقُمْ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلاَ يَقْدِرُ عَلَى الْقِرَاءَةِ. قَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَقُلْتُ مِثْلَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَصَلَّى وَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ الأَرْضَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ صَلِّ، فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَقَعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جَنْبِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ التَّكْبِيرَ. تَابَعَهُ مُحَاضِرٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ vafotlariga sabab boʻlgan kasallikda ogʻrigan paytda, kimdir u zotga namoz haqida xabar bergani keldi; Paygʻambar ﷺ unga Abu Bakrga odamlarga imomlik qilishni aytishni buyurdilar. Men: «Abu Bakr yumshoq koʻngilli kishi; agar u sizning oʻrningizda namozga tursa, yigʻlaydi va Qurʼon oʻqiy olmaydi», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Abu Bakrga aytinglar, namozga imomlik qilsin», — dedilar. Men avvalgidek (gapni) aytdim. U zot (shu buyruqni takrorladilar va) uchinchi yoki toʻrtinchi marta: «Sizlar Yusuf (haqida)gi ayollarsizlar. Abu Bakrga aytinglar, namozga imomlik qilsin», — dedilar. Bas, Abu Bakr imomlik qildi; shu orada Paygʻambar ﷺ oʻzlarini yaxshiroq sezib, ikki kishiga suyangan holda chiqdilar — goʻyo men hozir ham u zotning oyoqlarini yerda sudrab (kelayotganlarini) koʻrayapman. Abu Bakr u zotni koʻrgach, orqaga chekinmoqchi boʻldi, lekin Paygʻambar ﷺ unga davom etishni ishora qildi. Abu Bakr biroz orqaga chekindi va Paygʻambar ﷺ uning (chap) tomonida oʻtirdilar. Abu Bakr — odamlar eshitsin deb — Rasululloh ﷺ ning takbirini takrorlar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ вафотларига сабаб бўлган касалликда оғриган пайтда, кимдир у зотга намоз ҳақида хабар бергани келди; Пайғамбар ﷺ унга Абу Бакрга одамларга имомлик қилишни айтишни буюрдилар. Мен: «Абу Бакр юмшоқ кўнгилли киши; агар у сизнинг ўрнингизда намозга турса, йиғлайди ва Қуръон ўқий олмайди», — дедим. Пайғамбар ﷺ: «Абу Бакрга айтинглар, намозга имомлик қилсин», — дедилар. Мен аввалгидек (гапни) айтдим. У зот (шу буйруқни такрорладилар ва) учинчи ёки тўртинчи марта: «Сизлар Юсуф (ҳақида)ги аёлларсизлар. Абу Бакрга айтинглар, намозга имомлик қилсин», — дедилар. Бас, Абу Бакр имомлик қилди; шу орада Пайғамбар ﷺ ўзларини яхшироқ сезиб, икки кишига суянган ҳолда чиқдилар — гўё мен ҳозир ҳам у зотнинг оёқларини ерда судраб (келаётганларини) кўраяпман. Абу Бакр у зотни кўргач, орқага чекинмоқчи бўлди, лекин Пайғамбар ﷺ унга давом этишни ишора қилди. Абу Бакр бироз орқага чекинди ва Пайғамбар ﷺ унинг (чап) томонида ўтирдилар. Абу Бакр — одамлар эшицин деб — Расулуллоҳ ﷺ нинг такбирини такрорлар эди.