حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَكَمُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ، مَا خَلاَ الْقِيَامَ وَالْقُعُودَ، قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Baroʼ (ibn Ozib) (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning rukuʼ, sajda, ikki sajda orasidagi oʻtirish va rukuʼdan keyingi (tik) turishi — qiyom (namozda tik turish) va quʼud (namozda oʻtirish)dan tashqari — taxminan teng (uzunlikda) boʻlar edi.Барў (ибн Озиб) (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ нинг рукуъ, сажда, икки сажда орасидаги ўтириш ва рукуъдан кейинги (тик) туриши — қиём (намозда тик туриш) ва қуъуд (намозда ўтириш)дан ташқари — тахминан тенг (узунликда) бўлар эди.