حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَوَّلَ مَا قَدِمَ الْمَدِينَةَ نَزَلَ عَلَى أَجْدَادِهِ ـ أَوْ قَالَ أَخْوَالِهِ ـ مِنَ الأَنْصَارِ، وَأَنَّهُ صَلَّى قِبَلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ شَهْرًا، أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا، وَكَانَ يُعْجِبُهُ أَنْ تَكُونَ قِبْلَتُهُ قِبَلَ الْبَيْتِ، وَأَنَّهُ صَلَّى أَوَّلَ صَلاَةٍ صَلاَّهَا صَلاَةَ الْعَصْرِ، وَصَلَّى مَعَهُ قَوْمٌ، فَخَرَجَ رَجُلٌ مِمَّنْ صَلَّى مَعَهُ، فَمَرَّ عَلَى أَهْلِ مَسْجِدٍ، وَهُمْ رَاكِعُونَ فَقَالَ أَشْهَدُ بِاللَّهِ لَقَدْ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ مَكَّةَ، فَدَارُوا كَمَا هُمْ قِبَلَ الْبَيْتِ، وَكَانَتِ الْيَهُودُ قَدْ أَعْجَبَهُمْ إِذْ كَانَ يُصَلِّي قِبَلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ، وَأَهْلُ الْكِتَابِ، فَلَمَّا وَلَّى وَجْهَهُ قِبَلَ الْبَيْتِ أَنْكَرُوا ذَلِكَ. قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّهُ مَاتَ عَلَى الْقِبْلَةِ قَبْلَ أَنْ تُحَوَّلَ رِجَالٌ وَقُتِلُوا، فَلَمْ نَدْرِ مَا نَقُولُ فِيهِمْ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى [quran sura="2" aya_start="143" aya_end="143"]{وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ}
Al-Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Madinaga kelganlarida, avval ansorlardan boʻlgan bobolari (yoki togʻalari) huzurida turdilar. U zot oʻn olti yoki oʻn yetti oy Baytul-Maqdis (Quddus) tomonga qarab namoz oʻqidilar, lekin Kaʼbaga (Makkaga) qarab namoz oʻqishni istardilar. U zot Kaʼbaga qarab oʻqigan birinchi namozlari baʼzi kishilar bilan birga (oʻqigan) asr namozi boʻldi. Soʻng u namozni u zot bilan oʻqiganlardan biri (masjiddan) chiqib, (Quddusga qarab) ruku qilayotgan bir guruh kishilar yonidan oʻtdi-da: «Allohga qasamki, men Rasululloh ﷺ bilan Makka (Kaʼba) tomonga qarab namoz oʻqiganimga guvohlik beraman», — dedi. Buni eshitib, u kishilar darhol Kaʼba tomonga burilishdi. Yahudiylar va kitob ahli Paygʻambar ﷺ ning Quddusga qarab namoz oʻqishlaridan xursand boʻlishar edi; lekin u zot namozda Kaʼba tomonga burilganlarida, buni yoqtirmadilar. Al-Baro qoʻshimcha qiladi: «Biz namozda Kaʼba (Makka) tomonga burilishimizdan oldin baʼzi musulmonlar vafot etgan yoki oʻldirilgan edi va biz ular haqida (namozlari toʻgʻrisida) nima deyishni bilmasdik. Shunda Alloh: ‹Alloh sizning iymoningizni (namozingizni) zoye qilmaydi› (Baqara, 143) degan (oyatni) nozil qildi.»Ал-Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Мадинага келганларида, аввал ансорлардан бўлган боболари (ёки тоғалари) ҳузурида турдилар. У зот ўн олти ёки ўн етти ой Байтул-Мақдис (Қуддус) томонга қараб намоз ўқидилар, лекин Каъбага (Маккага) қараб намоз ўқишни истардилар. У зот Каъбага қараб ўқиган биринчи намозлари баъзи кишилар билан бирга (ўқиган) аср намози бўлди. Сўнг у намозни у зот билан ўқиганлардан бири (масжиддан) чиқиб, (Қуддусга қараб) руку қилаётган бир гуруҳ кишилар ёнидан ўтди-да: «Аллоҳга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺ билан Макка (Каъба) томонга қараб намоз ўқиганимга гувоҳлик бераман», — деди. Буни эшитиб, у кишилар дарҳол Каъба томонга бурилишди. Яҳудийлар ва китоб аҳли Пайғамбар ﷺ нинг Қуддусга қараб намоз ўқишларидан хурсанд бўлишар эди; лекин у зот намозда Каъба томонга бурилганларида, буни ёқтирмадилар. Ал-Баро қўшимча қилади: «Биз намозда Каъба (Макка) томонга бурилишимиздан олдин баъзи мусулмонлар вафот этган ёки ўлдирилган эди ва биз улар ҳақида (намозлари тўғрисида) нима дейишни билмасдик. Шунда Аллоҳ: ‹Аллоҳ сизнинг иймонингизни (намозингизни) зое қилмайди› (Бақара, 143) деган (оятни) нозил қилди.»