حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّ رَجُلاً، وَقَصَهُ بَعِيرُهُ، وَنَحْنُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ، وَلاَ تُمِسُّوهُ طِيبًا، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّدًا ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan birga boʻlgan paytimizda, bir kishini tuyasi oʻldirdi — u muhrim (ehrom bogʻlagan) edi. Bas, Paygʻambar ﷺ: «Uni suv va sidr bilan yuvinglar va ikki boʻlak matoga kafanlanglar; uni xushboʻylamanglar va boshini ham yopmanglar — chunki Alloh uni Qiyomat kuni ‹Labbayk›, — degan holda tiriltadi», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан бирга бўлган пайтимизда, бир кишини туяси ўлдирди — у муҳрим (эҳром боғлаган) эди. Бас, Пайғамбар ﷺ: «Уни сув ва сидр билан ювинглар ва икки бўлак матога кафанланглар; уни хушбўйламанглар ва бошини ҳам ёпманглар — чунки Аллоҳ уни Қиёмат куни ‹Лаббайк›, — деган ҳолда тирилтади», — дедилар.