حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَقُولُ " أَيُّهُمْ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ ". فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ وَقَالَ " أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلاَءِ ". وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ بِدِمَائِهِمْ، وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُغَسِّلْهُمْ. وَأَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ لِقَتْلَى أُحُدٍ " أَىُّ هَؤُلاَءِ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ ". فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى رَجُلٍ قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ قَبْلَ صَاحِبِهِ. وَقَالَ جَابِرٌ فَكُفِّنَ أَبِي وَعَمِّي فِي نَمِرَةٍ وَاحِدَةٍ. وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا مَنْ، سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud (shahidlari)ning har ikki shahidini bir mato boʻlagiga kafanlab, soʻng: «Bularning qaysining Qurʼon(ni bilishi) koʻproq edi?» — deb soʻrar edilar. Ulardan biri koʻrsatilgach, uni qabrga avval qoʻyar edilar. U zot: «Men bularga guvoh boʻlaman», — dedilar. Soʻng u zot ularni — qonlari (badanlarida) bilan — dafn etishni buyurdilar; ularga janoza namozi ham oʻqilmadi, ular yuvilmadi ham. (Jobir ibn Abdulloh qoʻshdi:) Rasululloh ﷺ Uhud shahidlari haqida — ularning qaysining Qurʼon(ni bilishi) koʻproq edi, deb — soʻrar edilar; ulardan biri koʻproq biluvchi deb koʻrsatilgach, uni qabrga avval, soʻng sheriklarini (qoʻyar edilar). (Jobir qoʻshdi:) Mening otam va amakim bir choyshabga kafanlandi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд (шаҳидлари)нинг ҳар икки шаҳидини бир мато бўлагига кафанлаб, сўнг: «Буларнинг қайсининг Қуръон(ни билиши) кўпроқ эди?» — деб сўрар эдилар. Улардан бири кўрсатилгач, уни қабрга аввал қўяр эдилар. У зот: «Мен буларга гувоҳ бўламан», — дедилар. Сўнг у зот уларни — қонлари (баданларида) билан — дафн этишни буюрдилар; уларга жаноза намози ҳам ўқилмади, улар ювилмади ҳам. (Жобир ибн Абдуллоҳ қўшди:) Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд шаҳидлари ҳақида — уларнинг қайсининг Қуръон(ни билиши) кўпроқ эди, деб — сўрар эдилар; улардан бири кўпроқ билувчи деб кўрсатилгач, уни қабрга аввал, сўнг шерикларини (қўяр эдилар). (Жобир қўшди:) Менинг отам ва амаким бир чойшабга кафанланди.