حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etib, Abu Bakr xalifa boʻlganda, baʼzi arablar (din)dan qaytdi (yana kufrga qaytdi) — (Abu Bakr ularga qarshi jang eʼlon qilmoqchi boʻldi). Umar Abu Bakrga: «Bu odamlarga qanday qilib qarshi jang qilasan — holbuki Rasululloh ﷺ: ‹Men — odamlar: La ilaha illalloh, — deygunlarigacha — ularga qarshi jang qilishga buyurildim; bas, kim uni aytsa, mol va jonini mendan (himoya qilib) saqlaydi — magar uning haqqi (yaʼni qonun buzilsa, jazosi) boʻlsa, mustasno — va uning hisob-kitobi Alloh zimmasida boʻladi›, — deganlar-ku?» — dedi. Abu Bakr: «Allohga qasamki, men namoz bilan zakotni ajratgan (yaʼni birini bajarib, ikkinchisini rad etgan) kishilarga qarshi jang qilaman; chunki zakot — moldan (Alloh amriga koʻra) olinishi vojib boʻlgan haq. Allohga qasamki, agar ular menga — Rasululloh ﷺ hayotlik paytlarida bergan — bir uloqni (echki bolasini) berishdan bosh tortsa (ham), men ularga — uni bermaganlari uchun — qarshi jang qilaman», — dedi. Soʻng Umar: «Allohga qasamki, bu — Alloh Abu Bakrning koʻksini (jang) qaroriga ochganidan boshqa narsa emas edi va men uning qarori toʻgʻri ekanini anglab yetdim», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, Абу Бакр халифа бўлганда, баъзи араблар (дин)дан қайтди (яна куфрга қайтди) — (Абу Бакр уларга қарши жанг эълон қилмоқчи бўлди). Умар Абу Бакрга: «Бу одамларга қандай қилиб қарши жанг қиласан — ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен — одамлар: Ла илаҳа иллаллоҳ, — дейгунларигача — уларга қарши жанг қилишга буюрилдим; бас, ким уни айца, мол ва жонини мендан (ҳимоя қилиб) сақлайди — магар унинг ҳаққи (яъни қонун бузилса, жазоси) бўлса, мустасно — ва унинг ҳисоб-китоби Аллоҳ зиммасида бўлади›, — деганлар-ку?» — деди. Абу Бакр: «Аллоҳга қасамки, мен намоз билан закотни ажратган (яъни бирини бажариб, иккинчисини рад этган) кишиларга қарши жанг қиламан; чунки закот — молдан (Аллоҳ амрига кўра) олиниши вожиб бўлган ҳақ. Аллоҳга қасамки, агар улар менга — Расулуллоҳ ﷺ ҳаётлик пайтларида берган — бир улоқни (эчки боласини) беришдан бош торца (ҳам), мен уларга — уни бермаганлари учун — қарши жанг қиламан», — деди. Сўнг Умар: «Аллоҳга қасамки, бу — Аллоҳ Абу Бакрнинг кўксини (жанг) қарорига очганидан бошқа нарса эмас эди ва мен унинг қарори тўғри эканини англаб етдим», — деди.