حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ هُرْمُزَ الأَعْرَجَ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَأْتِي الإِبِلُ عَلَى صَاحِبِهَا، عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ، إِذَا هُوَ لَمْ يُعْطِ فِيهَا حَقَّهَا، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا، وَتَأْتِي الْغَنَمُ عَلَى صَاحِبِهَا عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ، إِذَا لَمْ يُعْطِ فِيهَا حَقَّهَا، تَطَؤُهُ بِأَظْلاَفِهَا، وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا ". وَقَالَ " وَمِنْ حَقِّهَا أَنْ تُحْلَبَ عَلَى الْمَاءِ ". قَالَ " وَلاَ يَأْتِي أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِشَاةٍ يَحْمِلُهَا عَلَى رَقَبَتِهِ لَهَا يُعَارٌ، فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ. فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ بَلَّغْتُ. وَلاَ يَأْتِي بِبَعِيرٍ، يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ لَهُ رُغَاءٌ، فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ. فَأَقُولُ لاَ أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ بَلَّغْتُ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «(Qiyomat kuni) tuyalar oʻz egasiga — (dunyoda) boʻlgan eng sogʻlom holatida — keladi va agar u (dunyoda) ularning zakotini bermagan boʻlsa, ular uni oyoqlari bilan bosib (ezib) tashlaydi; shuningdek, qoʻylar oʻz egasiga — (dunyoda) boʻlgan eng sogʻlom holatida — keladi va agar u ularning zakotini bermagan boʻlsa, ular uni tuyoqlari bilan bosib, shoxlari bilan suzadi», — dedilar. Paygʻambar ﷺ qoʻshdilar: «Ularning (haqlarining) biri — oldilariga suv qoʻyilgan holda sogʻilishi (yaʼni muhtojlarga berilishi)dir». Paygʻambar ﷺ qoʻshdilar: «Men sizlardan birortangizning Qiyomat kuni — boʻynida maʼrab turgan bir qoʻy koʻtargan holda — mening oldimga kelishini istamayman. (Bunday kishi) keyin: ‹Yo Muhammad, (menga shafoat qiling)!› — deydi. Men unga: ‹Men senga hech narsa (yordam) qila olmayman — men senga Allohning risolatini (xabarini) yetkazgan edim›, — deyman. Xuddi shunday, men sizlardan birortangizning — boʻynida boʻkirib turgan bir tuya koʻtargan holda — mening oldimga kelishini istamayman. (Bunday kishi): ‹Yo Muhammad, (menga shafoat qiling)!› — deydi. Men unga: ‹Men senga hech narsa (yordam) qila olmayman — men senga Allohning xabarini yetkazgan edim›, — deyman», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «(Қиёмат куни) туялар ўз эгасига — (дунёда) бўлган энг соғлом ҳолатида — келади ва агар у (дунёда) уларнинг закотини бермаган бўлса, улар уни оёқлари билан босиб (эзиб) ташлайди; шунингдек, қўйлар ўз эгасига — (дунёда) бўлган энг соғлом ҳолатида — келади ва агар у уларнинг закотини бермаган бўлса, улар уни туёқлари билан босиб, шохлари билан сузади», — дедилар. Пайғамбар ﷺ қўшдилар: «Уларнинг (ҳақларининг) бири — олдиларига сув қўйилган ҳолда соғилиши (яъни муҳтожларга берилиши)дир». Пайғамбар ﷺ қўшдилар: «Мен сизлардан бирортангизнинг Қиёмат куни — бўйнида маъраб турган бир қўй кўтарган ҳолда — менинг олдимга келишини истамайман. (Бундай киши) кейин: ‹Ё Муҳаммад, (менга шафоат қилинг)!› — дейди. Мен унга: ‹Мен сенга ҳеч нарса (ёрдам) қила олмайман — мен сенга Аллоҳнинг рисолатини (хабарини) етказган эдим›, — дейман. Худди шундай, мен сизлардан бирортангизнинг — бўйнида бўкириб турган бир туя кўтарган ҳолда — менинг олдимга келишини истамайман. (Бундай киши): ‹Ё Муҳаммад, (менга шафоат қилинг)!› — дейди. Мен унга: ‹Мен сенга ҳеч нарса (ёрдам) қила олмайман — мен сенга Аллоҳнинг хабарини етказган эдим›, — дейман», — дедилар.