Horisa ibn Vahb al-Xuzoiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «(Ey odamlar,) sadaqa beringlar; chunki sizlarga bir vaqt keladiki, (oʻshanda) kishi oʻz sadaqasi bilan (joydan joyga) yurar (lekin uni qabul qiladigan hech kimni topmaydi) va u (sadaqa berilishi soʻralgan) kishi: ‹Agar uni kecha keltirgan boʻlganingda, men olar edim, lekin bugun men unga muhtoj emasman›, — deydi».Ҳориса ибн Ваҳб ал-Хузоий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «(Эй одамлар,) садақа беринглар; чунки сизларга бир вақт келадики, (ўшанда) киши ўз садақаси билан (жойдан жойга) юрар (лекин уни қабул қиладиган ҳеч кимни топмайди) ва у (садақа берилиши сўралган) киши: ‹Агар уни кеча келтирган бўлганингда, мен олар эдим, лекин бугун мен унга муҳтож эмасман›, — дейди».