Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta men u zot (Paygʻambar ﷺ)ning oldiga bordim va u zot: «Joni qoʻlida boʻlgan Allohga qasamki (yoki, ehtimol: ‹Oʻzidan boshqa haq maʼbud boʻlmagan Allohga qasamki›, — dedilar) — kimda tuya yoki sigir yoki qoʻy boʻlib, u ularning zakotini bermagan boʻlsa, oʻsha hayvonlar Qiyomat kuni — avvalgisidan koʻra kattaroq va semizroq holda — keltiriladi va ular uni tuyoqlari bilan bosib, shoxlari bilan suzadi; (bu hayvonlar davra (aylana) boʻlib keladi:) oxirgisi oʻz (galini) tugatganda, birinchisi yana boshlaydi — va bu azob Alloh odamlar orasida hukm chiqarib boʻlguncha davom etadi», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта мен у зот (Пайғамбар ﷺ)нинг олдига бордим ва у зот: «Жони қўлида бўлган Аллоҳга қасамки (ёки, эҳтимол: ‹Ўзидан бошқа ҳақ маъбуд бўлмаган Аллоҳга қасамки›, — дедилар) — кимда туя ёки сигир ёки қўй бўлиб, у уларнинг закотини бермаган бўлса, ўша ҳайвонлар Қиёмат куни — аввалгисидан кўра каттароқ ва семизроқ ҳолда — келтирилади ва улар уни туёқлари билан босиб, шохлари билан сузади; (бу ҳайвонлар давра (айлана) бўлиб келади:) охиргиси ўз (галини) тугатганда, биринчиси яна бошлайди — ва бу азоб Аллоҳ одамлар орасида ҳукм чиқариб бўлгунча давом этади», — дедилар.