حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ حِينَ بَعَثَهُ إِلَى الْيَمَنِ " إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ، فَإِذَا جِئْتَهُمْ فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ، فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ ".
Abu Maʼbad (Ibn Abbos quli, Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ Muozni Yamanga joʻnatganlarida unga: «Sen ahli kitob boʻlgan qavmning oldiga boryapsan. Bas, u yerga yetib borganda, ularni — Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻq va Muhammad — Uning Rasuli, deb — guvohlik berishga daʼvat qil. Agar ular senga bunda itoat qilsa, ularga — Alloh ularga har kun-tunda besh (vaqt) namozni farz qilganini — ayt. Agar ular senga bunda itoat qilsa, ularga — Alloh ularga zakotni farz qilganini, u ularning boylaridan olinib, kambagʻallarga berilishini — ayt. Agar ular senga bunda itoat qilsa, ularning eng yaxshi mulkini olishdan saqlan va mazlumning (sitam koʻrganning) qargʻishidan qoʻrq — chunki uning duosi bilan Alloh orasida hech qanday toʻsiq (parda) yoʻq», — dedilar.Абу Маъбад (Ибн Аббос қули, Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ Муозни Яманга жўнатганларида унга: «Сен аҳли китоб бўлган қавмнинг олдига боряпсан. Бас, у ерга етиб борганда, уларни — Аллоҳдан бошқа ҳақ маъбуд йўқ ва Муҳаммад — Унинг Расули, деб — гувоҳлик беришга даъват қил. Агар улар сенга бунда итоат қилса, уларга — Аллоҳ уларга ҳар кун-тунда беш (вақт) намозни фарз қилганини — айт. Агар улар сенга бунда итоат қилса, уларга — Аллоҳ уларга закотни фарз қилганини, у уларнинг бойларидан олиниб, камбағалларга берилишини — айт. Агар улар сенга бунда итоат қилса, уларнинг энг яхши мулкини олишдан сақлан ва мазлумнинг (ситам кўрганнинг) қарғишидан қўрқ — чунки унинг дуоси билан Аллоҳ орасида ҳеч қандай тўсиқ (парда) йўқ», — дедилар.