حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ، يَقُولُ شَهِدْتُ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ صَلَّى بِجَمْعٍ الصُّبْحَ، ثُمَّ وَقَفَ فَقَالَ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ، وَيَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ. وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَالَفَهُمْ، ثُمَّ أَفَاضَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ.
Amr ibn Maymun (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Umarning Jamʼda bomdod namozini oʻqiganini koʻrdim; soʻng u (oʻrnidan) turib: «Mushriklar quyosh chiqguncha (Jamʼdan) qaytmas edi va: ‹Quyosh Sabir (togʻ)ga nur sochsin (yaʼni quyosh togʻ uzra koʻtarilsin)›, — der edi. Lekin Paygʻambar ﷺ ularga xilof qilib, quyosh chiqishdan oldin Jamʼdan qaytdilar», — dedi.Амр ибн Маймун (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Умарнинг Жамъда бомдод намозини ўқиганини кўрдим; сўнг у (ўрнидан) туриб: «Мушриклар қуёш чиқгунча (Жамъдан) қайтмас эди ва: ‹Қуёш Сабир (тоғ)га нур сочсин (яъни қуёш тоғ узра кўтарилсин)›, — дер эди. Лекин Пайғамбар ﷺ уларга хилоф қилиб, қуёш чиқишдан олдин Жамъдан қайтдилар», — деди.