وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَقْبَلَ بَاتَ بِذِي طُوًى، حَتَّى إِذَا أَصْبَحَ دَخَلَ، وَإِذَا نَفَرَ مَرَّ بِذِي طُوًى وَبَاتَ بِهَا حَتَّى يُصْبِحَ، وَكَانَ يَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar (Makkaga) yaqinlashgan har safar, Ziy Tuvoda — tong otguncha — tunar, soʻng Makkaga kirar edi. Qaytishda esa, u Ziy Tuvodan oʻtar va u yerda — tong otguncha — tunar edi; u — Paygʻambar ﷺ ham shunday qilar edilar, — der edi.Нофиъ (Ибн Умардан) ривоят қилади: Ибн Умар (Маккага) яқинлашган ҳар сафар, Зий Тувода — тонг отгунча — тунар, сўнг Маккага кирар эди. Қайтишда эса, у Зий Туводан ўтар ва у ерда — тонг отгунча — тунар эди; у — Пайғамбар ﷺ ҳам шундай қилар эдилар, — дер эди.