حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ سُئِلَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنِ الْمُحَصَّبِ، فَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ،، قَالَ نَزَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ. وَعَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يُصَلِّي بِهَا ـ يَعْنِي الْمُحَصَّبَ ـ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ ـ أَحْسِبُهُ قَالَ وَالْمَغْرِبَ. قَالَ خَالِدٌ لاَ أَشُكُّ فِي الْعِشَاءِ، وَيَهْجَعُ هَجْعَةً، وَيَذْكُرُ ذَلِكَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Xolid ibn Horis (Ubaydullohdan) rivoyat qiladi: Ubaydullohdan Muhassab haqida soʻraldi. Ubaydulloh rivoyat qildi: Nofiʼ dedi: «Rasululloh ﷺ, Umar va Ibn Umar u yerda qoʻndi». Nofiʼ qoʻshdi: «Ibn Umar u yerda (Muhassabda) peshin va asr namozini oʻqir edi». Menimcha, u shom namozini ham (zikr) qildi. Men: «Men xufton (namozi) haqida ham shubha qilmayman (yaʼni u uni ham u yerda oʻqir edi) va u u yerda bir oz uxlar edi. U: ‹Paygʻambar ﷺ ham shunday qilar edilar›, — der edi», — dedim.Холид ибн Ҳорис (Убайдуллоҳдан) ривоят қилади: Убайдуллоҳдан Муҳассаб ҳақида сўралди. Убайдуллоҳ ривоят қилди: Нофиъ деди: «Расулуллоҳ ﷺ, Умар ва Ибн Умар у ерда қўнди». Нофиъ қўшди: «Ибн Умар у ерда (Муҳассабда) пешин ва аср намозини ўқир эди». Менимча, у шом намозини ҳам (зикр) қилди. Мен: «Мен хуфтон (намози) ҳақида ҳам шубҳа қилмайман (яъни у уни ҳам у ерда ўқир эди) ва у у ерда бир оз ухлар эди. У: ‹Пайғамбар ﷺ ҳам шундай қилар эдилар›, — дер эди», — дедим.