حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُفْطِرُ مِنَ الشَّهْرِ، حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يَصُومَ مِنْهُ، وَيَصُومُ حَتَّى نَظُنَّ أَنْ لاَ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا، وَكَانَ لاَ تَشَاءُ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ، وَلاَ نَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ. وَقَالَ سُلَيْمَانُ عَنْ حُمَيْدٍ أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسًا فِي الصَّوْمِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ baʼzi oyda — biz ‹u (bu oyda) roʻza tutmaydi› deb oʻylagunimizgacha — roʻzani tark etar; va boshqa oyda — biz ‹u (bu oyda) roʻzani umuman toʻxtatmaydi› deb oʻylagunimizgacha — roʻza tutar edilar. Agar kishi u zotning tunda namoz oʻqiyotganini koʻrishni xohlasa, (oʻsha holda) koʻra olar; agar tunda uxlayotganini koʻrishni xohlasa, (uni ham) koʻra olar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ баъзи ойда — биз ‹у (бу ойда) рўза тутмайди› деб ўйлагунимизгача — рўзани тарк этар; ва бошқа ойда — биз ‹у (бу ойда) рўзани умуман тўхтатмайди› деб ўйлагунимизгача — рўза тутар эдилар. Агар киши у зотнинг тунда намоз ўқиётганини кўришни хоҳласа, (ўша ҳолда) кўра олар; агар тунда ухлаётганини кўришни хоҳласа, (уни ҳам) кўра олар эди.