حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، وَالدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ. كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُجَاوِرُ فِي رَمَضَانَ الْعَشْرَ الَّتِي فِي وَسَطِ الشَّهْرِ، فَإِذَا كَانَ حِينَ يُمْسِي مِنْ عِشْرِينَ لَيْلَةً تَمْضِي، وَيَسْتَقْبِلُ إِحْدَى وَعِشْرِينَ، رَجَعَ إِلَى مَسْكَنِهِ وَرَجَعَ مَنْ كَانَ يُجَاوِرُ مَعَهُ. وَأَنَّهُ أَقَامَ فِي شَهْرٍ جَاوَرَ فِيهِ اللَّيْلَةَ الَّتِي كَانَ يَرْجِعُ فِيهَا، فَخَطَبَ النَّاسَ، فَأَمَرَهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ قَالَ " كُنْتُ أُجَاوِرُ هَذِهِ الْعَشْرَ، ثُمَّ قَدْ بَدَا لِي أَنْ أُجَاوِرَ هَذِهِ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ، فَمَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعِي فَلْيَثْبُتْ فِي مُعْتَكَفِهِ، وَقَدْ أُرِيتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا فَابْتَغُوهَا فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ وَابْتَغُوهَا فِي كُلِّ وِتْرٍ، وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ ". فَاسْتَهَلَّتِ السَّمَاءُ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ، فَأَمْطَرَتْ، فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ فِي مُصَلَّى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ، فَبَصُرَتْ عَيْنِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَظَرْتُ إِلَيْهِ انْصَرَفَ مِنَ الصُّبْحِ، وَوَجْهُهُ مُمْتَلِئٌ طِينًا وَمَاءً.
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Ramazonning oʻrta oʻn kunida eʼtikof qilar va yigirma kecha oʻtgach, yigirma birinchi (kuni) oʻz uyiga qaytar edilar; u zot bilan eʼtikofda boʻlgan odamlar ham oʻz uylariga qaytar edi. Bir marta — Ramazonda, u zot eʼtikof qilgan (oyda) — u zot oʻz uyiga qaytadigan kechasida tungi namoz oʻqidi va soʻng odamlarga xutba aytdi hamda ularni — Alloh u zotga buyurishni xohlagan narsaga — buyurdi va: «Men bu oʻn kun (yaʼni oʻrta oʻn kun)da eʼtikof qilar edim, (lekin) endi men oxirgi oʻn kun(da) eʼtikofda qolishni niyat qildim; bas, men bilan eʼtikofda boʻlgan (kishi) oʻz eʼtikof joyida qolsin. Menga bu kecha(ning sanasi) koʻrsatildi, lekin men uni unutdim. Bas, uni (Ramazonning) oxirgi oʻn kunidagi toq kechalarda izlanglar. Men oʻzimni (tushimda) loy va suvda sajda qilayotgan holda ham koʻrdim», — dedilar. Yigirma birinchi kechasi osmon bulut bilan qoplandi va yomgʻir yogʻdi hamda yomgʻir suvi masjidning — Paygʻambar ﷺ ning namoz oʻrnida — tomidan oqa boshladi. Men oʻz koʻzim bilan Paygʻambar ﷺ ni — bomdod namozi tugagach, yuzini loy va suv (qoplagan) holda (masjiddan) chiqayotganini — koʻrdim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ Рамазоннинг ўрта ўн кунида эътикоф қилар ва йигирма кеча ўтгач, йигирма биринчи (куни) ўз уйига қайтар эдилар; у зот билан эътикофда бўлган одамлар ҳам ўз уйларига қайтар эди. Бир марта — Рамазонда, у зот эътикоф қилган (ойда) — у зот ўз уйига қайтадиган кечасида тунги намоз ўқиди ва сўнг одамларга хутба айтди ҳамда уларни — Аллоҳ у зотга буюришни хоҳлаган нарсага — буюрди ва: «Мен бу ўн кун (яъни ўрта ўн кун)да эътикоф қилар эдим, (лекин) энди мен охирги ўн кун(да) эътикофда қолишни ният қилдим; бас, мен билан эътикофда бўлган (киши) ўз эътикоф жойида қолсин. Менга бу кеча(нинг санаси) кўрсатилди, лекин мен уни унутдим. Бас, уни (Рамазоннинг) охирги ўн кунидаги тоқ кечаларда изланглар. Мен ўзимни (тушимда) лой ва сувда сажда қилаётган ҳолда ҳам кўрдим», — дедилар. Йигирма биринчи кечаси осмон булут билан қопланди ва ёмғир ёғди ҳамда ёмғир суви масжиднинг — Пайғамбар ﷺ нинг намоз ўрнида — томидан оқа бошлади. Мен ўз кўзим билан Пайғамбар ﷺ ни — бомдод намози тугагач, юзини лой ва сув (қоплаган) ҳолда (масжиддан) чиқаётганини — кўрдим.