حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ صَفِيَّةَ، أَخْبَرَتْهُ. حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، يُخْبِرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، أَنَّ صَفِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُعْتَكِفٌ، فَلَمَّا رَجَعَتْ مَشَى مَعَهَا، فَأَبْصَرَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَلَمَّا أَبْصَرَهُ دَعَاهُ فَقَالَ " تَعَالَ هِيَ صَفِيَّةُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ هَذِهِ صَفِيَّةُ ـ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ ابْنِ آدَمَ مَجْرَى الدَّمِ ". قُلْتُ لِسُفْيَانَ أَتَتْهُ لَيْلاً قَالَ وَهَلْ هُوَ إِلاَّ لَيْلٌ
Ali ibn Husayn (Safiyadan) rivoyat qiladi: Safiya — Paygʻambar ﷺ eʼtikofda ekanlarida — u zotning oldiga bordi. U qaytganda, Paygʻambar ﷺ unga — piyoda yurib — hamroh boʻldi (kuzatdi). Bir ansoriy kishi u zotni koʻrdi. Paygʻambar ﷺ uni payqaganda, uni chaqirib: «Bu yoqqa kel. Bu — Safiya», — dedilar. (Sufyon (rivoyatchi), menimcha, u zot: «Bu — Safiya», — degan dedi.) «Va shayton — Odam bolasi (badani) ichida qon (yurgan)dek — kezadi», — dedilar. (Rivoyatchi Sufyondan: «Safiya u zotni kechasi ziyorat qildimi?» — deb soʻradi. U: «Albatta, kechasi», — dedi.)Али ибн Ҳусайн (Сафиядан) ривоят қилади: Сафия — Пайғамбар ﷺ эътикофда эканларида — у зотнинг олдига борди. У қайтганда, Пайғамбар ﷺ унга — пиёда юриб — ҳамроҳ бўлди (кузатди). Бир ансорий киши у зотни кўрди. Пайғамбар ﷺ уни пайқаганда, уни чақириб: «Бу ёққа кел. Бу — Сафия», — дедилар. (Суфён (ривоятчи), менимча, у зот: «Бу — Сафия», — деган деди.) «Ва шайтон — Одам боласи (бадани) ичида қон (юрган)дек — кезади», — дедилар. (Ривоятчи Суфёндан: «Сафия у зотни кечаси зиёрат қилдими?» — деб сўради. У: «Албатта, кечаси», — деди.)