حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّاسَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَبْتَاعُونَ جِزَافًا ـ يَعْنِي الطَّعَامَ ـ يُضْرَبُونَ أَنْ يَبِيعُوهُ فِي مَكَانِهِمْ حَتَّى يُؤْوُوهُ إِلَى رِحَالِهِمْ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ davrida — odamlar taomni (oʻlchamay, koʻz bilan) chamalab (tahminan) sotib olishini — koʻrdim va ular — uni oʻz uylariga keltirishdan oldin sotishga urinsa — jazolanar (kaltaklanar) edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ даврида — одамлар таомни (ўлчамай, кўз билан) чамалаб (таҳминан) сотиб олишини — кўрдим ва улар — уни ўз уйларига келтиришдан олдин сотишга уринса — жазоланар (калтакланар) эди.