حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ مَالٍ لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ har qanday boʻlinmagan sheriklik mulkda shufʼaning amal qilishini hukm qildi; lekin agar chegaralar aniq belgilangan yoki yoʻllar hamda koʻchalar ajratilgan boʻlsa, unda shufʼa yoʻq edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳар қандай бўлинмаган шериклик мулкда шуфъанинг амал қилишини ҳукм қилди; лекин агар чегаралар аниқ белгиланган ёки йўллар ҳамда кўчалар ажратилган бўлса, унда шуфъа йўқ эди.