Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan birga Jaysh ul-Usra(da) (Tabuk gʻazotida) jang qildim va menimcha, bu mening eng yaxshi amalim edi. Soʻng mening bir ishchim bor edi; u kimdir bilan janjallashdi va ulardan biri boshqasining barmogʻini tishlab uzdi, (boshqasi esa) uning tishini tushirib yubordi. U (zarar koʻrgan kishi) Paygʻambar ﷺ ning oldiga (shikoyat bilan) bordi, lekin Paygʻambar ﷺ daʼvoni bekor qildi va shikoyatchiga: «Sen — u barmogʻini sening ogʻzingda qoldirishini, toki sen uni (aygʻir tuya kabi) tishlab uzishini — istadingmi?» — dedilar. Ibn Jurayj, Abdulloh ibn Abu Mulayka orqali uning bobosidan shunga oʻxshash voqeani rivoyat qildi: Bir kishi boshqa bir kishining qoʻlini tishlab, oʻz tishini tushirib yubordi, lekin Abu Bakr — uning (singan tishi) uchun (hech) tovon (kompensatsiya) huquqi yoʻq, deb — hukm qildi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ билан бирга Жайш ул-Усра(да) (Табук ғазотида) жанг қилдим ва менимча, бу менинг энг яхши амалим эди. Сўнг менинг бир ишчим бор эди; у кимдир билан жанжаллашди ва улардан бири бошқасининг бармоғини тишлаб узди, (бошқаси эса) унинг тишини тушириб юборди. У (зарар кўрган киши) Пайғамбар ﷺ нинг олдига (шикоят билан) борди, лекин Пайғамбар ﷺ даъвони бекор қилди ва шикоятчига: «Сен — у бармоғини сенинг оғзингда қолдиришини, токи сен уни (айғир туя каби) тишлаб узишини — истадингми?» — дедилар. Ибн Журайж, Абдуллоҳ ибн Абу Мулайка орқали унинг бобосидан шунга ўхшаш воқеани ривоят қилди: Бир киши бошқа бир кишининг қўлини тишлаб, ўз тишини тушириб юборди, лекин Абу Бакр — унинг (синган тиши) учун (ҳеч) товон (компенсация) ҳуқуқи йўқ, деб — ҳукм қилди.