حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأَنْ يَحْتَطِبَ أَحَدُكُمْ حُزْمَةً عَلَى ظَهْرِهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ أَحَدًا فَيُعْطِيَهُ أَوْ يَمْنَعَهُ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Shubhasiz, sizning bir bogʻlam oʻtin yigʻib, uni yelkangda koʻtarish(ib sotish va shu bilan kun kechirish)ing — biror kishidan soʻrashdan yaxshiroqdir; u (soʻralgan) senga berishi yoki bermasligi (mumkin)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Шубҳасиз, сизнинг бир боғлам ўтин йиғиб, уни елкангда кўтариш(иб сотиш ва шу билан кун кечириш)инг — бирор кишидан сўрашдан яхшироқдир; у (сўралган) сенга бериши ёки бермаслиги (мумкин)», — дедилар.