حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ أَحْبُلاً، فَيَأْخُذَ حُزْمَةً مِنْ حَطَبٍ فَيَبِيعَ، فَيَكُفَّ اللَّهُ بِهِ وَجْهَهُ، خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أُعْطِيَ أَمْ مُنِعَ ".
Zubayr ibn Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Shubhasiz, kishining bir arqon (olib, oʻtin kesib), bir bogʻlam oʻtin bogʻlab (uni) sotishi — bu orqali Alloh uning yuzini (doʻzaxdan) saqlaydi — birovdan soʻrashdan yaxshiroqdir; u (soʻralgan kishi) unga berishi yoki bermasligi (mumkin)», — dedilar.Зубайр ибн Аввом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Шубҳасиз, кишининг бир арқон (олиб, ўтин кесиб), бир боғлам ўтин боғлаб (уни) сотиши — бу орқали Аллоҳ унинг юзини (дўзахдан) сақлайди — бировдан сўрашдан яхшироқдир; у (сўралган киши) унга бериши ёки бермаслиги (мумкин)», — дедилар.