حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ، فَقَالَ " اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَشَأْنَكَ بِهَا ". قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ". قَالَ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ " مَالَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا، تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ".
Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga kelib, luqta (topib olingan narsa) haqida soʻradi. Paygʻambar ﷺ: «Uning idishi (xaltasi) va bogʻichini (yaxshilab) eslab qol, soʻng uni bir yil davomida (elga) eʼlon qil; agar uning egasi paydo boʻlsa, uni unga ber; aks holda, uni xohlaganingdek ishlat», — dedilar. U kishi: «Yoʻqolgan qoʻy-chi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «U — sen uchun, yoki birodaring uchun, yoki boʻri uchun(dir)», — dedilar. U kishi: «Yoʻqolgan tuya-chi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sen uni nega olasan — uning oʻz suv idishi (oshqozoni) va tuyoqlari bor; u suvli joylarga yetib bora oladi va — to egasi uni topguncha — daraxtlardan yeb (yashab tura) oladi», — dedilar.Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига келиб, луқта (топиб олинган нарса) ҳақида сўради. Пайғамбар ﷺ: «Унинг идиши (халтаси) ва боғичини (яхшилаб) эслаб қол, сўнг уни бир йил давомида (элга) эълон қил; агар унинг эгаси пайдо бўлса, уни унга бер; акс ҳолда, уни хоҳлаганингдек ишлат», — дедилар. У киши: «Йўқолган қўй-чи?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «У — сен учун, ёки биродаринг учун, ёки бўри учун(дир)», — дедилар. У киши: «Йўқолган туя-чи?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Сен уни нега оласан — унинг ўз сув идиши (ошқозони) ва туёқлари бор; у сувли жойларга етиб бора олади ва — то эгаси уни топгунча — дарахтлардан еб (яшаб тура) олади», — дедилар.